Griet duikt ook in de boeken

Publicatiedatum: 
Donderdag, 7 mei 2020 - 06:05

Ook tijdens onze afwezigheid in het gemeenschapscentrum willen we met jullie c(k)ontac(k)t houden. Vandaag vernemen we hoe Griet, onze onthaalbediende, deze periode beleeft. Wil jij ook graag je ervaringen delen? Stuur een mailtje naar hilde.mees@vgc.be, zij neemt contact met je op om even bij te babbelen.

Hoe gaat het met je ?
Ik blijf in mijn kot! Ik ben blij dat ik een aantal uren per dag voor Kontakt kan werken. Het houdt me bezig, ik zou me rotvervelen .
Ik ben altijd gewoon geweest om veel mensen en familie rondom mij te hebben en op het werk collega’s, cursisten en bezoekers. Ik hou echt niet van alleen zijn.

Met wie deel jij je kot?
Mijn man en de poes Lola.

Hoe ziet jouw Q-dag eruit?
Opstaan en dan mijn onmisbaar tasje koffie. Nadien maak ik me klaar en start ik de pc op. Tussendoor maak ik de vaatwas leeg of was en strijk ik nog wat.
Ik heb ook al enkele prutswerkjes aangepakt. Je kent dat wel: de paperassenschuif, zomer/winter switch. De jongenskamer heb ik ook onder handen gepakt. De pluskinderen zijn er momenteel niet.
En natuurlijk ’s avonds koken, aardappelen schillen, groentjes voorbereiden, …

Wat stond er deze periode in je agenda en kon niet doorgaan?
Paasvakantie aan zee. Ik keek uit naar een weekje met mijn dochter en kleinkinderen. Vorig jaar is ons dat heel erg bevallen. We hopen dat het deze zomer wel kan.
Een vriendin werd 60 en dat feestje moesten we dus noodgedwongen missen. Verjaardagen in de familie, ook die van mijn echtgenoot. Ik heb dan wel lekker gekookt voor hem, zijn cadeau heeft hij nog te goed. Ik heb ondertussen een leuke webshop ontdekt. Hier zal ik nog veel gebruik van maken want ik heb nog veel cadeautjes nodig .

Wat doe je om te ontspannen?
Lezen! Ik heb al 6 boeken verslonden. Wij hebben in de familie de gewoonte om boeken aan elkaar door te geven. Die zijn dus al verhuisd naar mijn metekind Ellen en mijn zus Kristel. Nu wil mijn zus absoluut ‘7 zussen’ lezen. Ik heb het boek al maar ik wilde die voor ’t laatst houden. Ze zal dus nog even geduld moeten hebben.
Ik maak ook elke dag een wandeling. Ik heb een app op mijn gsm zodat ik weet hoeveel stappen ik doe. Ik kom dagelijks aan ongeveer 9000 stappen. In normale tijden, zonder corona, deed ik er ietsje  minder dan 6000.
Ik ga ook elke dag tot bij mijn papa. Maar we houden ons aan de regels: afstand houden, mondmasker, handschoenen en ontsmettingsgel.

Wat is je (nieuwe) favoriete plek?
Ik zou zeggen bij goed weer, mijn terras. Maar daar komt de zon niet, het is op het noorden gericht. Het is er zelfs koud. Dus is mijn lievelingsplekje aan de keukentafel. Ik zet de balkondeur en de gordijnen wijd open. Zo zie ik de mensen op straat en de kinderen van de buren die op de stoep spelen. De buren zien me zitten en kunnen we eens naar elkaar zwaaien.
In huis heb ik het extra gezellig gemaakt. Ik geniet van een mooi tafellaken, wat kaarsjes en een frisse bos bloemen.

Wat mist je het meest?
Mijn dochter, schoonzoon en de kleinkinderen. Vóór de maatregelen zag ik hen 3 x per week. Nu moeten we het stellen met een telefoontje. We maakten een keertje samen een wandeling, maar dat was zelfs niet tof. Je moet afstand houden, het was net of we vreemden voor elkaar waren. 

Heb je een tip tegen verveling?
Telefoneer eens naar een eenzame persoon, babbel wat met je buur of doe een boodschap voor iemand. Of maak eens een kruiswoordraadsel. Dat geeft je hersencellen weer eens wat te doen.
Had ik geweten dat deze situatie zo lang zou duren had ik me opgegeven als kandidate om te wandelen met een hond uit het asiel. Ik ga wel 1 x per week buiten met ‘Francis’, de Franse buldog van de onderburen. Hij kent me al goed. Hij komt boven en dan weet ik dat het mijn beurt is om hem uit te laten. We maken maar korte wandelingetjes want hij is snel buiten adem. En een hond dragen … dat doe ik niet!

 

Vlad, Hubert, Ciska, Laurien, Frank, Marlies, Helmut, en Linda lieten ook al bij hen binnenkijken. 

 

Fotogalerij: 
Franse bulldog